Xiaomi 17T to ładny, minimalistyczny smartfon

Na początek jak zwykle kilka słów na temat designu. Pierwszy kontakt z Xiaomi 17T był poczuciem, że gdzieś to już widziałem, czułem i testowałem. Nawiązuje tu oczywiście do POCO F8 Pro, z którym bohater tej recenzji dzieli sporo designu, ale i rozmiary i zbliżoną wagę. Tak naprawdę różnice sprowadzają się do wyspy aparatów i szczerze mówiąc, to preferuję tę z 17T. Jest metalowa (choć niektóre źródła mówiąc o tworzywie sztucznym) i nie zajmuje całej szerokości obudowy.

W codziennym użytkowaniu doceniłem połączenie stosunkowo niskiej wagi (200 gramów) z bardzo solidnie wykonaną obudową. Przez cały okres testów Xiaomi 17T nosiłem bez etui i na koniec nie pojawiły się na nim żadne rysy czy odpryski. Metalowa ramka obudowy różni się nieco kolorem od tylnego panelu z matowego tworzywa sztucznego. Całość jest odpowiednio zabezpieczona przed wodą, co potwierdzono obecnością normy IP68.

Xiaomi 17T jest bajecznie wygodny do obsługi jedną dłonią. Przy małym jak na 2026 rok ekranie o przekątnej 6,59 cala i cieniutkich ramkach nie miałem żadnego problemu z sięgnięciem kciukiem do przeciwległego rogu. Smartfon wygląda jak flagowiec, mimo tego, że ceną przypomina średniaka. Położony obok niego iPhone 17 wygląda jak przestarzały smartfon sprzed kilku lat. Imponujące, biorąc pod uwagę jego cenę.

Dalej mamy głośniki i haptykę. O tych pierwszych mogę powiedzieć, że grają solidnie, nadają się do wideorozmów i oferują stereo – ale to tyle. Nie wyróżniają się ani na plus, ani na minus. Wibracje to inna bajka – Xiaomi w tym momencie jest absolutnym liderem rynku pod tym względem, a wykorzystanie haptycznych odpowiedzi w HyperOS 3 odstawia konkurencję na kilka długości.

Ekran jest po prostu bardzo dobry

Na froncie Xiaomi 17T znajduje się ekran o przekątnej 6,59 cala, czyli zdecydowanie mniejszy od droższego brata. Chińscy producenci coraz chętnie sięgają po ten pośredni format i moim zdaniem to świetna decyzja. Sam panel ma rozdzielczość 1.5K (1268na 2756 pikseli) i według Xiaomi osiąga nawet 3500 nitów w piku. Poza tym jest odświeżany w 120 Hz, a nie w 144 Hz (jak w Pro). Jak taki zestaw sprawdzał się w codziennym użytkowaniu?

W ustawieniach każdy może dopasować schemat kolorów do własnych upodobań. To samo możemy zrobić z jasnością maksymalną, ale Xiaomi 17T jest jednym z tych rzadkich przypadów nowego telefonu, który naprawdę dobrze radzi sobie w automacie. W efekcie wyświetlacz tego smartfona najlepiej radzi sobie wtedy, gdy po prostu zostawimy go w spokoju przy ustawieniach fabrycznych.

Jeżeli chodzi o częstotliwość odświeżania, to mamy do czynienia z panelem LTPS. Oznacza to, że częstotliwość nie jest płynnie zmienna w zakresie od 1 do 120 Hz, ale zmienia się na ustawione na sztywno progi (30-60-90-120 Hz). Na duży plus trzeba zaliczyć fakt, że możesz wymusić na danej aplikacji odświeżanie 120 Hz. Działa to nawet z niektórymi grami, które teoretycznie powinny oferować tylko 60 Hz. Xiaomi zrobiło tu spory krok do przodu.

Na koniec tej sekcji recenzji wspomnę jeszcze o mocno pompowanych podczas premiery Xiaomi EyeCare Shield. W praktyce jest to po prostu taka sama technologia ochrony wzroku, jak każda inna. W zależności od pory dnia i schematu kolorów w aplikacji zmienia kolorystykę na bardziej przyjazną dla oczu. Fajny bajer, ale chyba nie potrzeba do niego osobnego podmenu.

Wydajnościowo jest nieźle, a kultura pracy wymiata

Na początek nieco suchej specyfikacji. Xiaomi 17T pracuje na MediaTeku Dimensity 8500 Ultra (ten dopisek niczego nie zmienia, po prostu MediaTek specjalizuje się w dostarczaniu „unikalnych” układów dla Xiaomi, Oppo i innych). Do tego mamy wsparcie ze strony 12 GB RAM. Na dane przeznaczono 256 lub 512 GB, na szczęście w najszybszym możliwym standardzie UFS 4.1. Jak taki zestaw sprawdza się w praktyce?

To nie jest pierwszy telefon z tym procesorem, który testowałem i muszę przyznać, że w żaden sposób mnie nie zaskoczył. Być może tylko tym, że wyposażony w dużo mocniejszy układ Xiaomi 17T Pro mniej się nagrzewał, a throttling był pod kontrolą. Nie mogę jednak powiedzieć, by poza brzydkimi wynikami w benchmarkach specjalnie mi to przeszkadzało. W codziennej pracy kultura pracy jest na 4+.

Co z grami? Nie mam żadnych zastrzeżeń – ba, uważam, że to bardzo dobry telefon dla gracza, choć wcale na to nie wygląda. Diablo Immortal śmiga na maksymalnych, Pokemon Go nie gotuje smartfona nawet przy ostatniej fali upałów, a spadki animacji w zasadzie nie istnieją.

Czy Xiaomi 17T ma dobrą baterię?

Znowu zaczniemy od kwestii technicznych. Xiaomi 17T wyposażono w mniejsze ogniwo od 17T Pro, ale nie jest to drastyczna zmiana. 6500 mAh to bardzo dużo jak na telefon z ekranem o przekątnej 6,59 cala. Do tego zadbano o możliwość szybkiego naładowania o mocy 67 W. Na szczęście nikt nie marnował już miejsca w obudowie na bezprzewodowe ładowanie.

W codziennej pracy spodziewał się bardzo podobnych wyników do wersji Pro i się nie rozczarowałem. W ostatnią sobotę trafił się akurat Community Day w Pokemon Go – mój ulubiony benchmark do oddzielenia telefonów z baterią dobrą i doskonałą. Jeżeli testowy model jest w stanie wytrzymać 3 godziny grania w pełnym słońcu, to zdaje. Xiaomi zdało na 5+ – na koniec eventu nadal miałem ponad 30% poziomu naładowania. Nie sądzę, by przeciętny użytkownik byłby w stanie rozładować go w przeciągu jednego dnia. 10 godzin SoT jest tu całkowicie możliwe.

Co z ładowaniem? Ograniczono je do 67 W, a ja akurat mam w domu 120 W adapter Xiaomi. Za jego pomocą pełne odzyskanie energii zajmuje 59 minut. Po 30 minutach na wskaźniku naładowania zobaczyłem 56%. Nie są to rekordowe wyniki w tej stawce (OnePlusy nadal ładują się szybciej, niektóre Motorole również), ale jest solidnie.

Test aparatu w Xiaomi 17T

Czy Xiaomi 17T ma dobry aparat? Zasadniczo rzecz biorąc, tak. Od strony sprzętowej prezentuje się to następująco:

• Aparat główny: 50 MP (Light Fusion 800) z OIS,
• Obiektyw ultraszerokokątny: 12 MP,
• Teleobiektyw: 5-krotny zoom 50 MP z OIS.

Tutaj warto zaznaczyć, że o ile matryca główna pochodzi z Xiaomi 15T, tak szeroki kąt oraz teleobiektyw są żywcem wyjęte z Xiaomi 17T Pro. Biorąc pod uwagę dzielącą je cenową przepaść, to zadziwiająco szczodry gest ze strony producenta.

Jak zwykle pochwalę aplikację aparatu u Xiaomi. Jest wygodna, przejrzysta, a wszystkie potrzebne funkcje są w zasięgu po góra dwóch kliknięciach. Poza tym nie zauważyłem żadnych spowolnień przy robieniu zdjęć – i dotyczy to dosłownie każdych warunków oświetleniowych. W trybie Pro możemy też korzystać z dedykowanych rozwiązań Leica, która zresztą stoi za kolorystyką i obiektywami.