Test Lenovo Moto Z Play. Smartfon, w którym można się zakochać

Testujemy dla Was Lenovo Moto Z Play – phablet, który kusi świetną baterią, ładnym ekranem i płynnym działaniem. Czy to wystarczy by go polecić, przy cenie oscylującej w okolicach 2 tys. złotych?

Obudowa i wygląd

Wygląd Lenovo Moto Z Play nie był dla mnie zaskoczeniem, gdyż phablet nawiązuje pod tym względem do flagowego modelu Moto Z, który miałem okazję wcześniej testować. Design jest oryginalny, ale jego atrakcyjność – dyskusyjna. Ostateczną ocenę wyglądu pozostawiam Wam.

Przedni panel to głównie 5,5-calowy wyświetlacz, chroniony szkłem Gorilla Glass 3, nad i pod którym znajdziemy spore ramki. Taki stan rzeczy usprawiedliwia tylko i wyłącznie czujnik biometryczny pod ekranem, co nie zmienia faktu, że testowany model jest większy niż Motorola Lenovo Moto X Style, z większym wyświetlaczem i głośnikami stereo. Wniosek jest prosty – przestrzeń ta mogła zostać zagospodarowana znacznie lepiej.

Mimo całkiem pokaźnych gabarytów, Lenovo Moto Z Play przyjemnie leży w dłoni – głównie dzięki niewielkiej grubości (niecałe 7 mm), która niczym nie maskowana wydaje się być większa niż w rzeczywistości. Problem pojawia się, gdy chcemy korzystać z Moto Mods, które dodają kolejnych milimetrów, a wtedy nie jest już tak wesoło. Sam korzystałem z telefonu głównie z podpiętym modułem Style Shell i mi gabaryty jakoś szczególnie nie przeszkadzały, ale to tylko dzięki wielomiesięcznej przygodzie z równie dużym Honorem 4X. Musicie być tego świadomi przed zakupem samego smartfona i modułów.

Ciekawie dzieje się na tylnym panelu, który wykonany jest z lustrzanego szkła z ciekawym wzorem, w którym możemy się przejrzeć. Musicie też wiedzieć, że jest on chroniony grubą folią, którą nie jest łatwo zdjąć. Aparat fotograficzny mocno wystaje z bryły urządzenia, co razem z pinami w dolnej części obudowy ma pomóc w stabilnym umocowaniu modułowych akcesoriów. Jeśli nie zamierzacie z nich korzystać, to zarówno szklana obudowa, jak i wystający aparat, mogą Was delikatnie drażnić – tak jak mnie. Z ważnych rzeczy muszę jeszcze wspomnieć o klawiszach głośności i wyłączniku, które moim zdaniem są za małe, by w pełni komfortowo z nich korzystać.

Odkładając na bok wszelkie drobne niedoskonałości muszę przyznać, że Lenovo Moto Z Play wykonany jest w świetny sposób, co pasuje do jego ceny i statusu superśredniaka.

Wyświetlacz

5,5 cala, Full HD, Super AMOLED – brzmi znajomo? Dla mnie jak najbardziej, bo dokładnie taką samą matrycą chwalił się Lenovo P2, czyli phablet tego samego producenta. Wydaje mi się, najprawdopodobniej słusznie, że w obu urządzeniach mamy do czynienia z tymi samymi wyświetlaczami, które różnią się między sobą tylko jednym parametrem.

Jasność maksymalna w trybie ręcznym sięga 375 cd/m2, w trybie automatycznym przekracza wartość 500 cd/m2; jasność minimalna to 5 cd/m2. Parametry te są bardzo zbliżone do osiągów Lenovo P2 i także w tym przypadku zapewniają dobrą widoczność w jasnym świetle i komfortowe czytanie po zmroku. Kąty widzenia również nie dają powodów do narzekań, choć pod odpowiednio dużym odchyleniem widać zmianę odcienia bieli na lekko zieloną lub fioletową.

Wspomnianą wyżej różnicą jest podejście do kalibracji. W Moto Z Play również dostajemy dwa tryby w ustawieniach wyświetlacza, gdzie jeden odpowiada za kolory jaskrawe, a drugi za naturalne. W tym pierwszym przypadku barwy nie są aż tak podkręcone jak przy analogicznym ustawieniu w Lenovo P2, przez co cieszą oko, nie wprowadzając przy tym w ,,tęczowy zawrót głowy”. Jeśli chodzi o tryb naturalny, to jego nazwa naprawdę dobrze odpowiada rzeczywistości i pod tym względem również można być zadowolonym. Właśnie przez to oceniam wyświetlacz Moto Z Play minimalnie wyżej niż ten w Lenovo P2.