HomTom HT7 – test niezłego phabletu za 400 zł

Wyposażenie

Jakość rozmów głosowych

HomTom HT7 wypada poprawnie w kontekście rozmów telefonicznych. Głośnik nie jest rekordowo donośny, ale nasz rozmówca w większości przypadków był dobrze słyszalny. Pojedynczy mikrofon spełnia prawidłowo swoją funkcję. Aplikacja dialera nie jest w żadnym stopniu zmieniona względem domyślnej. Należy to uznać za plus, bo oznacza to że jest ładna, funkcjonalna i prosta w użyciu.

Głośnik główny

Głośnik główny znajduje się w dolnej części tylnej ściany obudowy, pod dedykowaną kratką. Emituje on donośny dźwięk, jednak o słabej jakości. Brakuje mu zarówno niskich, jak i wysokich tonów. Maksymalna głośność jaką zarejestrował nasz decybelomierz to 86 dB.

Funkcja Dual-SIM

Urządzenie zostało wyposażone w dwa gniazda na karty micro SIM. Mogą one pracować tylko w trybie stand-by, a więc kiedy przez jedną prowadzimy rozmowę druga staje się automatycznie chwilowo nieaktywna.

Łączność i GPS

Moduł WiFi jest jednozakresowy i pracuje w standardzie b/g/n. W najbardziej wymagającym z naszych testów (telefon znajdował się piętro niżej niż, router) połączenie było wciąż stabilne, a system wskazywał nieprzerwanie jedną kreskę zasięgu. Producent nie przewidział dla tego telefonu wsparcia strumieniowania obrazu przy pomocy technologii Miracast.

Wbudowany moduł GPS (z A-GPS) szybko znajduje połączenie z satelitami. Niestety, do jego precyzji działania można mieć zastrzeżenia. W pieszej nawigacji może więc zawieść, do samochodowej powinien awaryjnie wystarczyć.

Pamięć wbudowana i OTG

Telefon nie obsługuje OTG. Wykluczone jest więc podłączenie jakiegokolwiek zewnętrznego akcesorium drogą przewodową.

Pamięć wewnętrzna telefonu ma pojemność 8 GB, z czego do dyspozycji użytkownika zostaje nieco ponad połowa tej wartości. To mało, wystarczy zainstalować kilka większych aplikacji i już zaczniemy odczuwać brak miejsca. Na szczęście jest możliwość zamontowania karty pamięci za pomocą slotu micro SD. Jak sprawdziliśmy, telefon obsługuje nośniki aż do 128 GB (my testowaliśmy Kingstona 128 GB microSDXC Ultra Class10 UHS-1). Na kartę możemy przenosić część danych zainstalowanych aplikacji.

Wydajność i system

Telefon został oparty o układ MediaTek MT6580A, który jest przedstawicielem najniższej półki. Czterordzeniowy procesor ARM Cortex A7 taktowany jest z częstotliwością 1 Ghz. Za możliwości graficzne odpowiada GPU Mali-400, a pamięć RAM ma pojemność 1 GB. Jest to obecnie jedna z najbardziej podstawowych konfiguracji na rynku i jedynie od optymalizacji oprogramowania zależy czy będzie ona w stanie poradzić sobie z bezproblemową obsługą urządzenia.

Na szczęście w wypadku HT7 nie ma powodów do obaw. Mniej wymagający użytkownik nie powinien odczuć braków mocy obliczeniowej w codziennym użytkowaniu. Zarówno systemowe aplikacje, jak i te ze Sklepu Play w większości przypadków działają bez problemów. Mowa tutaj również o grach i to nawet tych zaawansowanych! Warunkiem jest jednak zredukowanie do minimum ilości detali graficznych i wszelkich ustawień z tym związanych. My sprawdziliśmy takie tytuły, jak Asphalt 8 i Dead Trigger 2. Oba uruchomiły się i w miarę komfortowa rozgrywka była możliwa.

Zainstalowaliśmy na telefonie program MX Player z pakietem najnowszych kodeków. Z naszego pakietu filmów testowych bez problemu odtworzyły się jedynie te w rozdzielczościach 480p i 720p. Przy plikach 1080p pojawiały się już problemy z płynnością, o 4K nie wspominając.

– mkv, 480p, xvid, 1mbps, he aac, napisy;
– mkv, 720p, h264, 600kbps, aac / mp3 dual audio;
– mp4, 720p, h264, 3mbps, aac;
– mkv, 720p, h264, 3mbps , vorbis, napisy;
– mp4, 720p, h264, 6mbps, ac3;
– mkv, 1080p, h264, 10mbps, dts (brak płynności);
– mkv, 1080p, h264, 40mbps (brak płynności);
– mp4, 4K (3840×2160), h264, 34mbps (brak płynności);
– mp4, 4K (4096×1716), h264, aac, 35mbps (brak płynności).

Zaletą zastosowania mało zaawansowanych podzespołów jest duży komfort pracy jeśli chodzi o temperatury. Nawet w dużym stresie układ telefonu nie nagrzewa się mocno, a co za tym obudowa jest cały czas tak samo chłodna.

Telefon pracuje pod kontrolą Androida 5.1 Lollipop z nakładką graficzną producenta. Podobnie, jak w HT6 jego ingerencja w system tak na prawdę ogranicza się tylko do zmiany wyglądu ikon w menu. Na szczęście, nie są one już tak przygnębiające, co więcej, można teraz zmienić motyw wybierając jedną z trzech różnych opcji kolorystycznych. Szkoda, że nie poprawiono jeszcze kwestii braków i błędów w tłumaczeniach, których jest dokładnie tyle ile było.

System działa zaskakująco płynnie i stabilnie jak na podzespoły które znajdziemy w telefonie. Podczas ponad tygodniowego użytkowania nie spotkałem się z żadnym błędem, a system zawiesił się mocno tylko raz. Za optymalizację należy się więc producentowi duży plus!