Honor 6 Plus – test telefonu

WYDAJNOŚĆ

Honor 6 Plus pracuje w oparciu o 8 rdzeniowy procesor HiSilicon Kirin 925, który podzielony został na dwa czterordzeniowe Cortexy: A7 i A15. Wspomagany grafiką Mali-T628-MP4 i 3 GB RAMu „na papierze” wygląda imponująco.

Postanowiłem porównać 6 Plus z ZenFonem 2, który ochrzczony został (także przez nas) królem średniej półki. W bechmarku AnTuTu różnice pomiędzy smartfonami są nieduże.

Pomyślałem, że warto zaangażować również benchmark GFX Bench.

I tutaj wychodzą już pewne słabości układu graficznego Honor 6 Plus. Mimo to, jak pokazały testy praktyczne, Asphalt 8 działał na najwyższych ustawieniach bez żadnych przycięć, podobnie jak Real Racing 3 czy Heartstone. Telefon nie odmawiał posłuszeństwa nawet przy wielu otwartych kartach, także przechodząc pomiędzy ekranami menu nie odczuwałem żadnych niepokojących przycięć. Co ważne, telefon dobrze radził sobie także podczas wykonywania kilku zadań jednocześnie – dawno nie spotkałem się z urządzeniem, które byłoby tak wygodne w użyciu.

Telefon nie odtworzył wszystkich testowych formatów wideo – przycięcia obrazu uniemożliwiały komfortowe oglądanie niektórych filmów, w tym również klipów Full HD o wyższym bitrate. To nie świadczy najlepiej o urządzeniu, które mając tak duży wyświetlacz powinno się sprawdzić w roli multimedialnego odtwarzacza.

– mkv, 480p, xvid, 1mbps, he aac, napisy;
– mkv, 720p, h264, 600kbps, aac / mp3 dual audio;
– mp4, 720p, h264, 3mbps, aac;
– mkv, 720p, h264, 3mbps , vorbis, napisy;
– mp4, 720p, h264, 6mbps, ac3;
– mkv, 1080p, h264, 10mbps,;
– mkv, 1080p, h264, 40mbps (brak płynności)
– mp4, 4K (3840×2160), h264, 34mbps; (brak płynności)
– mp4, 4K (4096×1716), h264, aac, 35mbps. (brak płynności)

OPROGRAMOWANIE / FUNKCJONALNOŚĆ

Głośnik zamontowany w 6 Plus zlokalizowany jest z tyłu – jego donośność sięgała w naszych pomiarach poziomu 86 dB, przy czym jakość dźwięku pozostawiała wiele do życzenia. Przy maksymalnej głośności dźwięki zlewają się ze sobą, co bardzo negatywnie wpływa na odbiór. Głośnik dużo lepiej sprawuje się w niższych partiach głośności. Po podłączeniu słuchawek jest zdecydowanie lepiej – dobrze współgrają ze sobą niskie i wysokie tony, a muzyki słucha się przyjemnie.

Urządzenie pracuje na nieco przestarzałym oprogramowaniu, jakim jest Android 4.4.2. Można mieć zastrzeżenia do wersji systemu, jednak z drugiej strony, przy tych podzespołach wszystko współgra ze sobą koncertowo. Producent dodał także własną nakładkę systemową – EMUI 3. Nie każdemu może przypaść do gustu, jednak w moim odczuciu jest to bardzo elegancki i przyjemny dodatek.

W wielu recenzjach znajdziecie negatywne opinie na temat EMUI – dotyczące głównie dziecinnego, cukierkowego wyglądu i tego, że ikonki nie są tak eleganckie, jak pośród innych modeli. Cóż, po kontakcie z trzecią wersją tej nakładki nie mogę powiedzieć o niej napisać złego słowa.

Podczas wybudzania ekranu za każdym razem wita nas jedno z pięknych, artystycznych zdjęć wgranych do pamięci telefonu. Producent dodaje także mnóstwo motywów, dzięki którym możemy bardzo dowolnie spersonalizować wygląd interfejsu.

Ciekawą zaletą jest możliwość tworzenia folderów z posegregowanymi aplikacjami np. jeden dedykowany dla oferty Google, inny zawierający narzędzia takie, jak kalkulator, latarka czy lustro, w którym możemy się przeglądać (ciekawostka: chuchając w stronę mikrofonu możemy wywołać efekt zaparowanego lustra).

Dodatkowo producent oferuje opcję obsługi telefonu jedną ręką – i tutaj jednak jest to nieco mylące, ponieważ pomimo tego usprawnienia naprawdę trudno się korzysta ze smartfona mając tylko jedną rękę wolną. Przyciski trzy przyciski ekranowe są przesunięte w prawą stronę, co rzeczywiście pomaga, jednak już dosięgnięcie kciukiem górnego panelu w celu rozwinięcia menu jest niemożliwe.

Dwuzakresowe WiFi w standardzie 802.11 b/g/n (2,4 GHz i 5 GHz) sprawdzało się w czasie testów bez zarzutów – w każdym scenariuszu telefon oferował stabilne połączenie z routerem. Podczas grania w gry czy oglądania filmów nie spotkałem się z ani jednym przypadkiem zerwaniem połączenia. Również Bluetooth (w standardzie 4.0) sprawował się, jak należy – udostępniałem z jego pomocą zdjęcia i nie miałem powodów do narzekań.

Moduł GPS sprawuje się nie najgorzej, jednak w zapisie przykładowej trasy widać pewne odstępstwa od rzeczywistości. W teście GPS urządzenie złapało fixa po około pół minuty.

Producent umieścił w telefonie 32 GB pamięci wewnętrznej, jednak w rzeczywistości możemy korzystać z nieco ponad 24 GB. Do tego możemy sięgnąć po karty microSD o pojemności nawet 128 GB (testowaliśmy redaKcyjnego Kingstona 128 GB microSDXC Ultra Class10 UHS-1), jednak trzeba pamiętać, że rozbudowując w ten sposób pamięć zamykamy sobie drogę do korzystania z trybu Dual SIM. Producent umożliwia przenoszenie całych aplikacji na kartę pamięci.

Użytkownicy, którym zależy na funkcji Mircast nie będą zawiedzeni – obraz udostępniany przez 6 Plus wyglądał na telewizorze dobrze, a opóźnienie było minimalne. Co ciekawe, urządzenie obsłużyło wszystkie testowe akcesoria z zestawu OTG. Od pamięci flash (FAT32 i NTFS), przez myszkę, dyski twarde na rozdzielaczach USB kończąc.