Meizu M1 Note – test. Dobrze wydane 900 zł

WYDAJNOŚĆ / MULTIMEDIA

Wydajność telefonu powierzono układowi MediaTek MT6752 z 8 rdzeniami Cortex A53 o taktowaniu 1.7 GHz. Za renderowanie grafiki jest odpowiedzialny procesor graficzny Mali-T760. Całość wspierana jest przez 2 GB pamięci RAM.

Wydajność zarówno benchmarkowa, jak i praktyczna jest bardzo wysoka. Podobnie jak w MX4, telefon umożliwia przełączanie się pomiędzy trzema trybami pracy: tryb wydajnościowy, tryb zrównoważony i tryb oszczędzania energii. Widać bardzo wyraźną różnicę pomiędzy każdym z nich. W trybie oszczędzania energii telefon używa zaledwie ułamek swojej mocy, co przekłada się na słabą wydajność nawet w środowisku systemowym, natomiast tryb wydajnościowy zapewnia osiągi momentami niemal rodem z flagowców. Warto wspomnieć, że na telefonie nie udało nam się odpalić bechmarku GFXBench.

Testując gry (Asphalt 8, Dead Trigger 2, Red Bull AIR RACE i Angry Birds GO!) nie napotkałem żadnych problemów, nawet na ustawieniu najwyższych detali. We wszystkich przypadkach rozgrywka była niemal idealnie płynna. Jedyną grą, która sprawiła problemy smartfonowi, był Real Boxing. W przeciwieństwie do MX4, w M1 Note nie występował problem bardzo dużego nagrzewania się obudowy. Przy dużym obciążeniu owszem, była ona momentami gorąca, ale nie do tego stopnia, co w droższym modelu.

Monofoniczny głośniczek telefonu znajduje się na dolnej krawędzi, po prawej stronie od wejścia micro USB. Generuje donośny, aczkolwiek pozbawiony zupełnie niskich tonów dźwięk. Przy słuchaniu muzyki na ustawieniu głośności bliskiej maksymalnej (w naszych pomiarach 86 dB) pojawiają się również wyraźne zniekształcenia. Jakość dźwięku na słuchawkach jest bardzo dobra, chociaż wydaje się być gorsza w porównaniu do MX4. Na tle innych słuchawek w podobnej cenie wciąż jednak wypada świetnie.

Systemowa aplikacja do muzyki jest pod względem wizualnym spójna z całym interfejsem. Wygląda więc ładnie, a do tego zawiera wszystkie potrzebne funkcje, z equalizerem i efektami dźwiękowymi włącznie. Warto wspomnieć, że Meizu M1 Note, podobnie jak MX4 nie posiada radia FM. Telefon bez problemu radzi sobie z przesyłaniem obrazu na inny wyświetlacz z wykorzystaniem technologii Miracast.

Pod względem obsługi multimediów Meizu zdaje nasz test na 5+. Telefon bez problemu odtwarza wszystkie formaty wideo z wyjątkiem 4K, podczas odtwarzania którego pojawiają się częste przycięcia. Po pobraniu odpowiednich kodeków nie ma problemów także z dźwiękiem AC3 i DTS.

– mkv, 480p, xvid, 1mbps, he aac, napisy;
– mkv, 720p, h264, 600kbps, aac / mp3 dual audio;
– mp4, 720p, h264, 3mbps, aac;
– mkv, 720p, h264, 3mbps , vorbis, napisy;
– mp4, 720p, h264, 6mbps, ac3;
– mkv, 1080p, h264, 10mbps,;
– mkv, 1080p, h264, 40mbps
– mp4, 4K (3840×2160), h264, 34mbps (brak płynności);
– mp4, 4K (4096×1716), h264, aac, 35mbps (brak płynności).

SOFTWARE / FUNKCJONALNOŚĆ

Urządzenie pracuje pod kontrolą Androida w wersji 4.4.4, ale tak jak wszystkie sprzęty marki Meizu, pod przykryciem autorskiej nakładki Flyme OS. Interfejs jest bardzo ładny, kolorowy, stanowiący pod kątem budowy mieszankę iOSa i TouchWiza. Posiada szereg usprawnień mających zwiększyć intuicyjność i łatwość obsługi, w tym bardzo rozbudowaną obsługę gestów. Jest choćby wybudzanie za pomocą podwójnego stuknięcia, odblokowywanie z poziomu wygaszonego ekranu za pomocą przesunięcia w górę i wiele innych.

Korzystaliśmy z najnowszej kompilacji oprogramowania (4.2.0.4l) jednak mimo to nie można powiedzieć żeby było ono idealnie dopracowane. I o ile nie można mieć zastrzeżeń co do stabilności telefonu, to problemem jest już słaba optymalizacja, co przekłada się na spadki płynności działania niektórych systemowych aplikacji. Mowa tutaj głównie o przeglądarce systemowej, która działa bardzo przeciętnie, szczególnie mając na uwadze możliwości telefonu. Szybkie przewijanie dużych stron i ich przybliżanie działa z wyraźnym opóźnieniem. W zewnętrznych aplikacjach, takich jak Chrome czy Opera problemy te na szczęście nie występowały.

WiFi pracujące w standardzie a/b/g/n działa w dwóch zakresach (2,4 GHz i 5 GHz). Telefon łapie sygnał wszędzie tam, gdzie konkurencyjne urządzenia, nie ma również kłopotów ze stabilnością połączenia z routerem i nie gubi sygnału nawet przy zmianie poziomu względem punktu dostępowego. Moduł GPS ustala lokalizację bardzo szybko i zapewnia wysoką dokładność. Można przypuszczać że jest to ta sama jednostka, którą chwaliłem przy okazji testu MX4.

Jednym z ważnych atutów telefonu jest podwójne wejście na karty SIM (micro SIM). Działają one w trybie standby, czyli gdy rozmawiamy przez jedną, druga jest chwilowo nieaktywna. Przełączanie się pomiędzy kartami jest bardzo płynnie. Warto zaznaczyć, że tylko jedno wejście obsługuje 4G. Nie zabrakło wsparcia dla sieci Aero2.

W naszej wersji Meizu posiada 16-gigabajtową pamięć magazynową. Póki co jest to jedyna opcja dostępna w Polsce oficjalnym kanałem. W praktyce, do dyspozycji użytkownika zostaje nieco ponad 12 GB. Niestety, nie ma możliwości rozszerzenia jej o dodatkową przestrzeń, ponieważ telefon nie posiada wejścia na karty pamięci. W zamian za to można jednak korzystać z pamięci zewnętrznych każdego typu dzięki obsłudze funkcji USB OTG. Telefon radzi sobie z nośnikami zarówno w formacie FAT32, jak i NTFS. Nie ma problemu także z urządzeniami wskazującymi, klawiaturami i hubami USB.